aldehyd rybuloza glicerynowy-Jeżeli

„aldehyd rybuloza glicerynowy
Jeżeli proces asymilacji dwutlenku węgla rozpocznie się od 3 cząsteczek rybulozy, które są zdolne przyłączyć 3 cząsteczki dwudenku węgla, to otrzymamy 6 cząsteczek kwasu glicerynowego, a z nich — 6 cząsteczek aldehydu glicerynowego.
Z 5 cząsteczek aldehydu glicerynowego powstają 3 cząsteczki rybulozy, co kompensuje poprzednie jej zużycie, a jedna cząsteczka aldehydu pozostaje w nadmiarze.
Bilansując substraty i produkty można powiedzieć, że aldehyd glicerynowy powstaje z 3 cząsteczek dwudenku węgla, ale w przedstawionym schemacie nie widzimy żadnej reakcji, w której 3 cząsteczki dwutlenku węgla tworzyłyby aldehyd glicerynowy; wynika to z bilansu. Nie ma więc pierwszego produktu fotosyntezy, którego poszukiwano przez wiele lat. Natomiast istnieje proces cykliczny przyłączania dwutlenku węgla do rybulozy i regeneracji rybulozy w wyniku enzymatycznych przemian cukrów. Przy tym pozostaje jako nadwyżka bilansowa pewna ilość aldehydu glicerynowego, z którego powstaje cukier i skrobia.
rybuloza + C02kwas glicerynowy
I NADP H2
cukry aldehyd glicerynowy
skrobia
Gdy spojrzymy krytycznie na historię badań dotyczących procesu fotosyntezy, to uderza nas ogrom trudności piętrzących się przed badaczami. Od czasu odkrycia faktu, że rośliny wydalają tlen, do zrozumienia, iż cukier i skrobia są właściwymi produktymi fotosyntezy, tj. od Ingenhousza (1779) do Sachsa (1862) i Godlewskiego (1872) upłynęło blisko 100 lat. Po czym znowu minęło prawie 100 lat, zanim wyjaśniono, w jaki sposób z dwudenku węgla powstają cukry i w jaki sposób energia świetlna jest przemieniana w energię chemiczną; przy tym trzeba podkreślić, że to ostatnie zagadnienie jeszcze nie jest całkowicie rozwiązane. Fotosynteza należy do zjawisk tak skomplikowanych, że jej poznanie wymagało dwóch wieków wytężonej pracy koncepcyjnej i doświadczalnej wielu badaczy.“(13)